printlogo


رویه غلط لغو کنسرت‌ها اصلاح می‌شود؟
لغو کنسرت علیرضا قربانی در اصفهان توسط ستاد امر به معروف و نهی از منکر این استان و بیانیه‌ عجیب این نهاد سر و صدای زیادی به پا کرد.  


14 اسفند قرار بود اصفهان میزبان کنسرت علیرضا قربانی باشد، اما در فاصله چند ساعت تا برگزاری این اجرا، ستاد امر به معروف و نهی از منکر این استان بیانیه‌ عجیبی درباره صدور مجوز رسمی آن صادر کرد. در بخشی از این بیانیه آمده بود: «وزارت ارشاد به نسبت آنچه در برخی از استان‌ها اتفاق می‌افتد به دنبال این است که این اتفاق در اصفهان بیفتد اما مردم ارزشی اصفهان معتقد هستند در این شهر شئونات ارزشی باید رعایت شود؛ با توجه‌ به نظر علمای اصفهان و احتمال مفسده با نوازنده زن، این اجرا بدون نوازنده زن برگزار شود؛ در وزارتخانه ارشاد بعضی اصرار بی‌جایی در این مورد دارند و حاشیه‌سازی‌هایی ایجاد شده است تا جایی که ما اطلاع داریم از سوی فرمانداری و شورای تأمین هنوز مجوزی برای این کار صادر نشده است». این در حالی است که هفته گذشته خبر برگزاری کنسرت علیرضا قربانی در اصفهان اعلام شد و شنبه شب تمام بلیت‌های ۱۴سانس اجراهای این خواننده در اصفهان در کمتر از یک ساعت به فروش رفت و علیرضا قربانی و تیمش نیز به اصفهان آمدند. خبر برگزاری کنسرت، فروش بلیت و حضور قربانی در اصفهان همه یک معنی می‌دهد: «مجوز لازم برای برگزاری کنسرت صادر شده است». 
برگزاری کنسرت علیرضا قربانی در اصفهان در فصل پاییز هم با مخالفت مسئولان استانی روبه‌رو شده بود و موجی از نارضایتی را به وجود آورد تا آنجا که حتی معاون وزیر ارشاد خبر از تماس با قربانی و دلجویی از وی داد. حالا در 14 اسفند ماه و در فاصله چند ساعت تا برگزاری مجدد کنسرت علیرضا قربانی، اجرای این خواننده با داشتن مجوزهای لازم در اصفهان باز هم توسط یک نهاد لغو شد.  
لغو کنسرت علیرضا قربانی با واکنش‌های زیادی همراه بود. مردم اصفهان با حضور پشت درهای سالن کنسرت نارضایتی‌شان را از لغو کنسرت نشان دادند. 
از طرفی حجت‌الاسلام محمد قطبی، مدیر کل سابق ارشاد اصفهان به ایرنا گفته بود: «اجرای کنسرت با نوازنده زن با رعایت شئونات دیگر از نظر قانون جمهوری اسلامی منعی ندارد. مقابله با این قانون نوعی عدم التزام به قانون محسوب می‌شود و اگر از نظر کسی این قانون ایراد دارد باید از مسیر دیوان عدالت اداری نسبت به ابطال آن اقدام کند. هر کس به هر قانون یا مجوزی که از سوی وزارتخانه یا وزیران صادر می‌شود، ایراد حقوقی یا شرعی داشته باشد، می‌تواند به راحتی در دیوان ثبت پرونده انجام دهد و دیوان به این مسئله رسیدگی می‌کند. اگر مغایر با قانون باشد، قانون یا بخشنامه را ابطال می‌کند و اگر شبهه مغایرت با شرع را داشته باشد از شورای نگهبان استعلام می‌کند. بنابراین راه حل مقابله با قانونی که غلط می‌دانیم روشن است و اینکه با جو و فضاسازی اجتماعی و سیاسی در برابر یک کار قانونی قرار بگیریم و هزینه‌های اجتماعی تولید کنیم، حتماً کار غلطی است».  
رضا صادقی هم درباره حاشیه‌های کنسرت قربانی به ایسنا گفت: «امیدوارم این ماجرای عجیب و غریبی که به‌ وجود آمده و هیچ توجیهی هم ندارد، رفع شود. زمانی که مسئولان رده بالا مسئله‌ای را بلامانع اعلام می‌کنند، اتفاق‌های سلیقه‌ای نه تنها اثر سوء می‌گذارد بلکه خیلی‌ها را برای اتفاق‌های دیگر تحریک می‌کند. امیدوارم اهالی موسیقی با تدبیر و درایت این قصه را جلو ببرند و عرصه را خالی نکنند».
اما چند ساعت پس از این واکنش‌ها و اعلام نارضایتی‌ها رئیس مرکز روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خبر داد اجرای صحنه‌ای موسیقی علیرضا قربانی از سه‌شنبه شب طبق برنامه اجرا خواهد شد.  مهدی سموعی ضمن عذرخواهی از مردم اصفهان گفته بود: «کنسرت علیرضا قربانی به دلیل برخی ناهماهنگی‌ها دوشنبه شب برگزار نشد و در تلاش هستیم برای جبران یک شب به اجرای آقای قربانی اضافه شود». 
ماجرای لغو کنسرت‌ها دامنه وسیعی دارد. علیرضا قربانی تنها قربانی ماجرای لغو کنسرت نیست. تا به حال کنسرت‌های متعدد خوانندگان با داشتن مجوز به دلایلی لغو شده‌اند. از سیروان خسروی و سهراب پاکزاد در اهواز گرفته تا لغو پی در پی کنسرت‌ها در نیشابور و سبزوار.  
بدون شک طبق قانون، متولی صدور مجوز کنسرت‌ها، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است اما مهم‌ترین چالش در برگزاری کنسرت‌ها، مسئله تعدد نهاد تصمیم‌ساز در فرایند صدور مجوز و برگزاری آن‌هاست. ایرادی که نه‌ تنها موجب هرج و مرج شده بلکه سبب تثبیت یک رویه غلط در حوزه برگزاری کنسرت‌ها شده است. یک بار برای همیشه باید تکلیف کنسرت‌ها روشن شود. شاید ورود وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به مسئله کنسرت علیرضا قربانی توانسته باشد به این جدال پایان دهد و مشخص کند اعمال سلیقه‌ای قانون تبعات زیادی برای کشور در پی خواهد داشت و اگر نهادهای قانونی در کشور با اعمال سلیقه‌های فردی بدون حجت قانونی نادیده گرفته شوند، حکمرانی فرهنگی ما چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد؟