در زمان امام هادی(ع) شخصی از یکی از شهرهای دور نامه‌ای نوشت که آقا، من دور از شما هستم، گاهی حاجات و مشکلاتی دارم؛ چه کنم؟ 
حضرت در جواب ایشان نوشتند: «إِنْ کَانَتْ لَکَ حَاجَهٌ فَحَرِّکْ شَفَتَیْک‏» لبت را حرکت بده، حرف بزن، بگو. ما از شما دور نیستیم. (بحارالانوار/ ج53) 
مشابه همین معنی در بخشی از سلامی که خطاب به امام رضا(ع)  در زیارتشان می‌خوانیم نیز آمده است، آنجا که می‌گوییم «اشهد انک تسمع کلامی و تری مقامی و ترد سلامی» یعنی شهادت می‌دهم که ای امام(ع) تو صدای مرا می‌شنوی و مرا می‌بینی و جواب مرا می‌دهی. 
آری، در هر زمان و مکانی که از اهل‌بیت(ع) طلب حاجت کنیم، درخواست ما را می‌شنوند و به آن پاسخ می‌دهند. 
همچنین در این خصوص پیامبر(ص) فرمود: خداوند فرشتگانی دارد که همیشه در حال سیر و گردش هستند و سلام‌ها و درودهای امت مرا به من می‌رسانند. (مجمع الزوائد، ج۹، ص۲۴)