قرآن کریم خطاب به پیغمبر(ص) می‌فرماید: هر کس واقعاً مطیع من و پیغمبر باشد، حرف خدا و پیامبر را گوش بدهد. کسی که مطیع خداوند و پیرو او باشد، چهار گروه را در بهشت می‌بیند و با آن‌ها محشور می‌شود، اول: «مِنَ النَّبِیِّینَ»؛ انبیا که رسول خدا(ص) از انبیاست. دوم «وَ الصِّدِّیقینَ»، روایت داریم امیرالمؤمنین(ع) رأس صدیقین است. سوم «وَ الشُّهَداءِ»، خود ائمه ما از شهدا هستند. شهدایی چون عمار، یاسر و مالک‌اشتر که شهید شدند. چهارم «وَالصّالِحینَ» یعنی همسایه‌ها و کسانی که در بهشت با ایشان محشور می‌شوند. آخر آیه هم خدا می‌فرماید: «وَحَسُنَ أُولَئِک رَفِیقًا» این‌ها خوب رفیقانی هستند. با چه کسی بالاتر از این‌ها می‌خواهی محشور شوی؟ البته «ذَلِک الْفَضْلُ مِنَ اللهِ»  این لطف خداست. حالا شما نماز خواندی، روزه گرفتی بهشت به شما می‌دهند اما اینکه اجازه می‌دهند همسایه این چهار گروه شوی این یک فضل، یک جایزه ویژه و یک عنایت خاص است.