امام جمعه تبریز هیچ وقت میان خود و مردم فاصله احساس نمی‌کرد. این را مردم تبریز وقتی متوجه شدند که نرده‌های مصلی را برداشت تا میان مردم و مسئولان هنگام ادای نماز جمعه هیچ فاصله‌ای نباشد. این ویژگی آل‌هاشم موجب محبوبیت بیش از حد او در میان شهروندان تبریزی شده بود. برای همین است که حال و هوای این روز‌های تبریز، حال و هوای اشک و گریه و ناله است. آن‌ها امام جمعه خود را از دست نداده‌اند؛ بلکه پدر، برادر، یار و یاور همیشگی خود را تقدیم انقلاب کرده‌اند.