شارح نهج‌البلاغه با توجه به حکمت ۱۳۴ «لا يَكُونُ الصَّدِيقُ صَدِيقاً حَتَّى يَحْفَظَ أَخَاهُ فِي ثَلَاثٍ: فِي نَكْبَتِهِ وَ غَيْبَتِهِ وَ وَفَاتِهِ» افزود: در این حکمت حضرت فرموده اگر قرار است کسی دوست داشته شود، باید دوستانی داشته باشد و دوست، کسی است که مساعدت کند. وقتی انسان دوست کسی است یا کسی دوست انسان است که در فراز و فرود به یاد انسان باشد و اگر انسان بیراهه رفت، او را هدایت کند و اگر تندروی کند، او را تعدیل کند و اگر بیمار است به یاد او باشد.
وی افزود: دوست باید انسان را مساعدت و معاضدت کند، لذا خدا فرمود من انسان بیکار را به عنوان معاضد نپذیرفته‌ام. اینکه آن فرد به حضرت سیدالشهدا(ع) گفت من شمشیر و اسب می‌دهم ولی خودم به میدان نمی‌آیم مورد قبول نبود؛ از این رو حضرت فرمود من الان شهید لازم دارم نه اسب و ادامه داد: مَا أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا؛ و آن فرد را رها کرد. این می‌شود ولی الله که در هر جایی براساس آیات قرآن عمل‌کند.

 ویژگی دوست از نگاه امام رضا(ع)
استاد حوزه علمیه بیان کرد: خدا که دین خودش را حفظ می‌کند، ولی ما باید از او بخواهیم به ما توفیق بدهد با قلم و قدم ما دین او حفظ شود. فرمود رفیق انسان کسی است که مساعدت و مضاعدت داشته و مشکلات مالی و نیازهای او را حل کند و پس از مرگ هم او را فراموش نکند. صدیق درونی هم کسی است که امام رضا(ع) فرمودند «صدیق کل امرا عقله» نفرمود عقل هر کسی دوست او است بلکه فرموده است دوست هر انسانی عقل او است یعنی فقط عقل دوست انسان است و اگر عقل باشد، افراد هم مشکلات خود را حل می‌کنند و هم مشکل دیگران را.
وی با اشاره به اینکه دوست کسی است که دوستش را با دعای خیر فراموش نکند، تأکید کرد: فرمود شکر نعمت، نعمت را زیاد می‌کند، لذا زیاد استغفار کنید. فرمودند اگر خدا توفیق داد انسان چهار چیز را در وجود خود فراهم کند، چهار خیر به او می‌رسد و خدا او را فراموش نمی‌کند؛ اول اینکه دعای او را مستجاب می‌کند؛ اگر کسی در کنار دعا استغفار کند، خدا می‌بخشد؛ اگر شکر نعمت کند، خدا نعمت او را زیاد کرده و کمال اساسی هم به او می‌دهد (لئن شکرتم لازیدنکم یعنی نعمت  شما را زیاد نمی‌کنم بلکه عقل شما را زیاد می‌کنم).
وی تصریح کرد: انسان عاقل تولید می‌کند، توزیع می‌کند و بیکار نمی‌نشیند؛ در درجه اول تولید علم و نشد تولید مال. امام صادق(ع) به مفضل فرمود طوری زندگی کن که وقتی مردی بچه‌هایت کتاب‌های تو را نام ببرند نه اینکه فقط چند کتاب در کتابخانه جمع کنی. 
نویسنده عقد الفرید نقل کرده پیامبر(ص) خطاب به کسی که با قلمش چیزی نوشته بود و آن را بر زمین گذاشت، فرمود قلم را پشت گوشت بگذار؛ هدف پیامبر(ص) این بود که دائم باید تعلیم علم کنیم.
آیت‌الله جوادی آملی با اشاره به اهمیت دعا گفت: اگر انسان مرتکب عمل سوء شد و توبه و دعا کرد، خداوند مهربان و غفور است و او را می‌بخشد.