در قیامت، امام باقر(ع) و امام صادق(ع) اصحابشان را مشترک صدا می‌زنند. یکی از اصحاب، حمر بن اعین است که آن‌ها پنج برادر بودند. از زمان امام سجاد(ع) تا زمان غیبت صغرای امام دوازدهم(عج)، این برادران روایات را از ائمه(ع) به مردم می‌رساندند. نوشته‌اند ایشان وقتی در جلسه‌ای می‌نشست تا وقتی که موضوع جلسه حرف مناسب و دینی بود با جلسه همراهی می‌کرد ولی وقتی می‌دید مطالب گفته شده فایده‌ای ندارد، به دوستانش تذکر می‌داد و تا سه بار این کار را انجام می‌داد و اگر می‌دید فایده‌ای ندارد، جلسه را ترک می‌کرد. انتقال معارف دینی به دیگران مهم است. پس معارف دینی را ساده نگیریم. محمد بن مسلم می‌گوید: من با دوستم برای شهادت دادن به دادگاه خلفای عباسی رفتیم. قاضی گفت: شما جعفریان و علوی مذهبان به دادگاه آمده‌اید؟ آن‌ها شروع به گریه کردند. قاضی سؤال کرد چرا گریه می‌کنید؟ آن‌ها گفتند شما نسبت جعفری به ما دادید، ما کجا، امام صادق(ع) و امام علی(ع) کجا؟