کادوپیچ‌کردن سرخابی‌ها جواب نمی‌دهد

کادوپیچ‌کردن سرخابی‌ها جواب نمی‌دهد

سینا حسینی


همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد و پیش‌تر از وقوع آن خبر داده بودیم، پروسه واگذاری استقلال و پرسپولیس به بخش خصوصی مثل ده‌ها نوبت قبلی شکست خورد تا یک واقعیت تلخ برای افکارعمومی فاش شود که نه تنها پیش‌نیاز لازم برای این اتفاق وجود ندارد، بلکه سیستم تصمیم‌گیری معیوب به گونه‌ای تاکنون رفتار کرده که لطمه جبران ناپذیری به برند این دو باشگاه وارد آمده و معلوم نیست چه آینده وحشتناکی در انتظار سرمایه‌های بزرگ ورزش و فوتبال ایران است!
هفته پیش، وقتی کیومرث هاشمی اعلام کرد نگران واگذاری مالکیت دو باشگاه استقلال و پرسپولیس نباشید، بسیاری از کارشناسان و صاحبنظران در واکنش به این اظهارنظر اعلام کردند تا وقتی مالکیت قطعی این دو باشگاه انتقال پیدا نکرده، نمی‌توان به آینده امیدوار بود، اما با این حال رسانه‌ها از واگذاری پرسپولیس به تأمین اجتماعی و استقلال به پتروشیمی امیرکبیر خبر دادند، اما دوباره همان داستان همیشگی رخ داد؛ البته با یک تغییر بسیار فاحش و تلخ چون این بار دولت قرار نبود این دو باشگاه را بر اساس قیمت واقعی واگذار کند، بلکه تصمیم بر این اساس بود که مالکیت استقلال و پرسپولیس به واسطه بدهی دولت به این دو مجموعه منتقل شود؛ یعنی چیزی شبیه یک تهاتر!
اما مجموعه‌های طلبکار از سیستم دولتی زیربار این ماجرا نرفتند و با واکنش آنی به نوعی زیر میز زدند تا لطمه جبران‌ناپذیری به جایگاه دو باشگاه وارد شود و همچنان کابوس حذف از آسیا با واسطه مالکیت مشترک سرخابی‌ها، به قوت خود باقی بماند.
هرچند معاون وزیر ورزش و جوانان برای عادی‌سازی اوضاع  و آرام کردن فضای هواداری دو باشگاه از برطرف شدن مشکلات انتقال مالکیت ظرف روزهای آینده خبر داده، اما با استناد به صحبت‌های یکی از مسئولان ارشد سازمان تأمین اجتماعی در رسانه ملی حالا همه متوجه شدند دولت با چه راهکاری قصد دارد امتیاز این دو باشگاه را منتقل کند. در حالی که پیش از این مسئولان و دست‌اندرکاران سازمان خصوصی سازی وعده داده بودند در قبال فروش سهام مالکیت، دو باشگاه منتقل خواهد  شد اما با فرمول جدید نه تنها سرمایه‌ای رد و بدل نمی‌شود، بلکه مالکیت دو باشگاه بابت پولی که معلوم نیست کجا هزینه شده به طرف دیگر منتقل خواهد شد!
و فاجعه بزرگ زمانی است که مالک جدید هیچ علاقه‌ای به این کار ندارد به همین دلیل سرنوشت روشنی در انتظار این دو باشگاه با یک پایگاه مردمی قابل توجه نیست! 
حالا باید مدیران دستگاه ورزش و سازمان خصوصی‌سازی به صورت شفاف و روشن توضیح دهند چرا چنین راهکاری برای انتقال مالکیت دو باشگاه در نظر گرفته شده است؟ در حالی که اساس و اصول انتقال سهام و واگذاری مالکیت در چرخه سرمایه گذاری بنگاه های بزرگ با این فرایند کاملاً تفاوت دارد و این اتفاق می‌تواند آینده این دو برند با ارزش را به خطر بیندازد و تا مرز نابودی آن‌ها پیش برود.
مدیران سازمان خصوصی‌سازی و سران دستگاه ورزش باید در مقطع کنونی پاسخگوی افکارعمومی باشند و سکوت چاره کار نیست، بدون شک هرگونه ماجراجویی در قبال موضوع مالکیتی این دو باشگاه می‌تواند تبعات اجتماعی بسیار زیادی به دنبال داشته باشد و جامعه را با بحرانی غیرقابل کنترل مواجه کند تا حدی که با رأی خشم کنفدراسیون فوتبال آسیا و فیفا اتفاقات تلخی رقم بخورد که پشیمانی و افسوس مدیریتی تغییری در اجرای آن ایفا نکند، پس لازم است نهادهای نظارتی و دستگاه‌های مسئول با حساسیت فراوان و دو چندان این موضوع را پیگیری کنند؛ چون به معنای واقعی بازی با سرنوشت این دو باشگاه حکم بازی با آتش را دارد.

برچسب ها :
ارسال دیدگاه