توبه نمی‎کنیم چون خود را بد نمی‎دانیم!

توبه نمی‎کنیم چون خود را بد نمی‎دانیم!


حوادثی که اتفاق می‌افتد، نتیجه کارهای ماست که بر سر ما می‌آید: «وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ‌مُصيبَهٍ فَبِماكَسَبَتْ أَيْديكُمْ؛ هر مصیبتی به شما می‌رسد، به‌ واسطه اعمال شماست». (سوره شوری، آیه ۳۰)
 آیا نباید به فکر باشیم و از گناهان گذشته که موجب این‌همه بلا و مصیبت‌ شده، توبه کنیم؟ ولی ما توبه نمی‌کنیم، چون کارهای خود را بد نمی‌دانیم و به خود و کارهای خود خوشبین هستیم! آیا در این حوادث و گرفتاری‌ها که از هزارسال پیش به ما خبر داده‌اند، نباید شرح صدر پیدا کنیم و همان‌طور که دستور داده‌اند باشیم که فرموده‌اند: «تَمسکوا بِالأَمْرِ الأولِ، به دستور اول تمسک بجویید [و عمل کنید]».
یعنی به یقینیات اعتقاد داشته باشیم و به واضحات و ضروریات دینی عمل کرده و در موارد شک و تردید احتیاط کنیم.

برچسب ها :
ارسال دیدگاه