حضرت زهرا(س) در جامعه‌ مدینه، حضور اجتماعی داشتند. ایشان نحوه پاسخ‌گویی به سؤالات را تدریس می‌کردند؛ حتی 40شب دست حسن و حسین(ع) را می‌گرفتند و سوار بر مرکب به خانه‌های مهاجر و انصار می‌رفتند و با خانم‌ها حرف می‌زدند. ایشان از مردان می‌خواستند در دفاع از علی(ع) شرکت کنند؛ حتی به مسجد آمدند و خطبه خواندند، آن هم خطبه‌ای بسیار بلند و بلیغ و زیبا که توصیه می‌کنم جوان‌ها یک‌بار خطبه فدک حضرت زهرا(س) را مرور کنند. ببینید زن در عرصه‌ دفاع، پیروی از حق و مبارزه با دشمن و عرصه تعلیم و تدریس می‌تواند حضور اجتماعی داشته باشد، ولی این حضور مرزهایی دارد؛ نخست اینکه نباید کانون خانواده را فدای فعالیت اجتماعی کرد. دومین مرز، رعایت حریم است.