​​​​​​​کار سینما مانند داستان، نشان دادن است نه حرف زدن اما گاهی یک دیالوگ یا مونولوگ طولانی می‌تواند دریچه‌های بصری زیبا و عمیقی را در ذهن مخاطب باز کند. فیلم‌های سینمایی سال‌های اخیر، بیشتر موقعیت‌محور شده‌اند تا شخصیت‌محور و اهمیت دیالوگ در فیلم‌نامه کمتر شده است. یکی از آثاری که این روزها روی پرده سینماها رفته، فیلم «جنگل پرتقال» است که فیلمی دیالوگ‌محور به شمار می‌رود و در بستر داستانی خود، اتفاق عجیب و هیجان‌انگیزی را روایت نمی‌کند اما عیان شدن خاطرات شخصیت اصلی فیلم از گذشته‌ای مبهم و تاریک سبب می‌شود تعلیق ماجرا پررنگ‌تر شود. مصطفی مستور، داستان‌نویس شناخته شده کشورمان در نقدی که برای این فیلم نوشته، یکی از ضعف‌های سینمای امروز را ضعف در «دیالوگ‌نویسی» برشمرده و مدعی شده ۹۵ درصد بهترین فیلم‌های سینمای ایران در دیالوگ نمره صفر می‌گیرند.