هرچند رویکرد افراطی دولت تحت سلطه بنیامین نتانیاهو در سرعت گرفتن این پدیده بسیار اثرگذار است ولی تاریخ پروژه صهیونیستی، نارضایتی عمیقی را میان جوامع یهودی در سراسر جهان و درون اسرائیل از زمان شکل‌گیری این رژیم آشکار می‌کند. در واقع دولت کنونی فقط نوک قله کوه شکست صهیونیسم در فراهم کردن سرزمین موعود برای مردم یهود است. 

ترجیح زندگی در مناطق جنگ‌زده به اسرائیل
در حالی که رژیم تمام تلاش خود را برای سرکوب پدیده مهاجرت به کار بسته، یهودیان مهاجر چمدان به دست سرزمین‌های اشغالی را ترک می‌کنند. مهاجرت از سرزمین‌های اشغالی همواره موضوعی حساس برای مقامات اسرائیل بوده و کوشیده‌اند از طریق سانسور، از پیامدهای آن بر جامعه از هم گسیخته و چند پاره خود جلوگیری کنند. از سال 1948 تا 1961، رژیم با ایجاد محدودیت ویزای خروج، شرایط سختی را برای مهاجرت اعمال کرد و اغلب درخواست‌های خروج رد می‌شد. با وجود این، جوزف مساد، پژوهشگر مسائل خاورمیانه، اشاره می‌کند تا سال 1967، بیش از 180هزار نفر اسرائیل را ترک کردند و این روند تا به امروز بی سر و صدا ادامه داشته است. در سال 2003، رژیم تخمین زد بیش از 75هزار اسرائیلی (از حدود 6 میلیون نفر) به طور دائم در خارج از این کشور زندگی می‌کنند و بسیاری برای اقامت، آمریکای شمالی یا اروپا را انتخاب کردند.
آژانس یهود به عنوان بزرگ‌ترین سازمان جهانی فعال صهیونیست‌ها در حمایت از «اسرائیل»، تا پایان سال 2022، انتشار داده‌های تعداد مهاجران جدید وارد شده به سرزمین‌های اشغالی را تسریع کرد. این رژیم در سال 2022 به واسطه پذیرش بیشترین تعداد مهاجر طی 23سال اخیر  به خود می‌بالید، زیرا 70هزار مهاجر جدید که بیشتر آن‌ها از روسیه و اوکراین بودند به سرزمین‌های اشغالی وارد شدند؛ این رقم در مقایسه با سال2021 که در آن فقط حدود 28هزار مهاجر جدید دریافت کرده بود افزایش قابل توجهی داشته است.

خروج یک سوم مهاجران روس
تا اینجای کار به نظر همه چیز برای رژیم صهیونیستی بر وفق مراد پیش رفته است، اما آمارهای منتشر شده از سوی منابع داخلی رژیم نشان داد دو ماه پس از آغاز جنگ اوکراین، حدود هزارو800 یهودی روسی از 5هزارو600 نفری که از «قانون بازگشت» برای حضور در سرزمین‌های اشغالی بهره‌مند شده بودند، به مسکو بازگشتند. این بدان معناست یک سوم یهودیان روسیه که وارد سرزمین‌های اشغالی شده بودند بلافاصله آن را ترک کردند.
بر اساس «قانون بازگشت»، تمامی یهودیان در سراسر جهان می‌توانند به محض مهاجرت به سرزمین‌های اشغالی، «شهروندی» اسرائیل را دریافت کنند، اما برخلاف تصور و انتظار مقامات رژیم صهیونیستی، استقبال‌کنندگان از این ویژگی‌ها بسیار اندک بوده است؛ یعنی حتی یهودیان ساکن روسیه و اوکراین که کشورهایشان شرایط جنگی را تجربه می‌کنند حاضر به ترک کشور خود و حضور در سرزمین‌های اشغالی نیستند. مسئله زمانی جالب‌تر می‌شود که بدانیم بیش از 200هزار یهودی در اوکراین و بیش از نیم میلیون یهودی در روسیه که براساس این قانون واجد شرایط مهاجرت هستند، در کشورهای خود باقی می‌مانند. 
 
دولت افراطی و افزایش مهاجرت معکوس 
با انتخاب راست‌گراترین دولت در تاریخ اسرائیل و برنامه اصلاحات قضایی بسیار بحث‌برانگیز آن که می‌تواند تسلط راست‌گرایان را بر سازوکار حکومتی برای دهه‌های آینده تثبیت کند، اسرائیلی‌های بیشتری تصمیم به ترک سرزمین‌های اشغالی می‌گیرند. برپایه نظرسنجی‌هایی که خود صهیونیست‌ها انجام داده‌اند، ۳۳درصد از ساکنان سرزمین‌های اشغالی به فکر مهاجرت از فلسطین اشغالی و زندگی در اروپا و آمریکا هستند. در این میان، معافیت ویزا با ایالات متحده می‌تواند منجر به افزایش تلاش اسرائیلی‌ها برای ایجاد زندگی دائمی در آنجا شود. در قاره سبز نیز بالاترین میزان درخواست‌های ثبت شده برای فرار از سرزمین‌های اشغالی مربوط به فرانسه بوده که افزایش ۱۳درصدی را نشان ‌می‌دهد. همچنین مقامات کشور پرتغال از افزایش 68درصدی ثبت درخواست‌های صهیونیست‌ها نسبت به سال گذشته و مقامات لهستانی و آلمانی فقط در دو ماه گذشته از افزایش 10درصدی ثبت درخواست‌های مشابه خبر داده‌اند.

نوبت به فرار متخصصان رسید
پدیده مهاجرت معکوس از سرزمین‌های اشغالی اتفاق جدیدی نیست؛ نخستین بار در فاصله سال‌های 1948 تا 1950 میلادی بیش از 10درصد مهاجران یهودی از سرزمین‌های اشغالی خارج شدند؛ این امر مقامات رژیم را بر آن داشت با وضع قانونی که درخواست ویزای خروج را برای ساکنان سرزمین‌های اشغالی رد می‌کرد، محدودیت‌های سختی را برای مقابله با این پدیده خطرناک وضع کنند.
با وجود این محدودیت‌ها، بیش از 100هزار مهاجر تا دهمین سالگرد تأسیس این رژیم اشغالگر در سال 1958 سرزمین‌های اشغالی را ترک کردند. در مقطع اخیر اما در واکنش به اصلاحات قضایی دولت، تعدادی از قدرتمندترین مدیران فناوری یا شرکت‌های خود را از اسرائیل خارج کرده‌اند یا تهدید کرده‌اند شرکت‌های خود را به خارج منتقل می‌کنند. در ماه فوریه، مؤسس استارت‌آپ رونویسی هوش مصنوعی مستقر در تل‌آویو و شرکت چند میلیارد دلاری Verbit اعلام کردند شرکت خود را به تگزاس منتقل خواهد کرد. 
تصمیم به فرار تنها به حوزه اقتصادی، سرمایه‌گذاری و فناوری اسرائیل محدود نمانده و حتی به حوزه بهداشت و درمان نیز کشیده شده است؛ براساس گزارش وزارت بهداشت رژیم، ۵۰۰پزشک اسرائیلی از سرزمین‌های اشغالی فرار کرده‌اند؛ موضوعی که موشی بار، مدیرکل وزارت بهداشت اسرائیل از آن با عنوان فاجعه پزشکی برای این رژیم یاد کرده است، چراکه به اذعان مسئولان این دستگاه، پزشکان فراری، پزشکانی با تخصص‌های نادر بودند.
بحث مهاجرت معکوس در بازار کار این رژیم هم مشهود است به‌طوری که تل‌آویو با کمبود ۱۵هزار مهندس روبه‌رو است. 

سرنوشت محتوم در انتظار اشغالگران
در سال‌های اخیر تحرکات مختلفی از سوی گروه‌هایی از یهودیان داخل و خارج از سرزمین‌های اشغالی برای کمک به خروج یهودیان از اسرائیل آغاز شده است؛ «ترک کشور- با هم» یکی از این جنبش‌هاست. این جنبش با هدف انتقال هزاران یهودی ساکن سرزمین‌های اشغالی به ایالات متحده و در واکنش به روی کارآمدن دولت نتانیاهو و وزیران راست‌گرای افراطی او شکل گرفت.
دبیرکل حزب‌الله لبنان به‌تازگی درباره صهیونیست‌ها گفت: جبهه داخلی اسرائیل دچار سستی و ضعف است و آن‌ها خود را برای فرار آماده می‌کنند و این از تحولات مهم است. این در حالی است که ما به آزادسازی فلسطین و نماز در مسجدالاقصی امیدواریم و به پیروزی خود اعتماد و ایمان داریم. مؤید اظهارات سید حسن نصرالله و روند جاری در فلسطین اشغالی اصل مسلمی وجود دارد؛ اینکه اشغال و اشغالگری برای همیشه نمی‌تواند دوام پیدا کند؛ نه اشغالگری آمریکا در ویتنام، عراق و افغانستان دوام آورد و نه اشغالگری فرانسوی‌ها در الجزایر یا موارد دیگری که تاریخ زیاد به خود دیده است و این سرنوشت محتوم در انتظار اشغالگران صهیونیست است.

خبرنگار: سید احمد موسوی