شب پرشور فرهنگ و هنر افغانستان در مشهد

مراسم بزرگداشت استاد سرآهنگ، سرتاج موسیقی افغانستان برگزار شد

شب پرشور فرهنگ و هنر افغانستان در مشهد

مدیر حوزه هنری خراسان رضوی در مراسم بزرگداشت سرتاج موسیقی افغانستان گفت: هنر و ادبیات می‌تواند مهم‌ترین محور همکاری برادران ایرانی و افغانستانی باشد.


مجید عسگری در مراسم بزرگداشت استاد محمدحسین سرآهنگ که عصر دوشنبه به همت دفتر فارسی‌زبانان حوزه هنری خراسان رضوی، بنیاد ‌امیرخسرو دهلوی و مؤسسه دُرّ دری در پردیس سینمایی هویزه مشهد برگزار شد، افزود: هنر و ادبیات ابزاری است که می‌تواند اشتراکات دو ملت ایران و افغانستان را بیش از پیش بیشتر کند و جلا بخشد.
عسگری در بخش دیگری از صحبت‌های خود گفت: من نخستین بار دهه 70 یکی از شعرهای محمدکاظم کاظمی؛ چهره مطرح شعر امروز افغانستان را در یکی از گردهمایی‌های دانشگاهی و سیاسی شنیدم که می‌توانست الگویی برای دیگر شاعران باشد و خوشحالم که در این سال‌ها در برنامه‌های مختلف حوزه هنری در خدمت این شاعر بوده‌ایم. وی افزود: در این سال‌ها در قالب فعالیت‌های دفتر فارسی‌زبانان در حوزه هنری خراسان رضوی در بخش‌های مختلفی چون شعر، داستان، موسیقی و دیگر هنر‌ها در خدمت هنرمندان افغانستانی بوده‌ایم. 
وی با بیان اینکه برگزاری این برنامه برای یکی از چهره‌های مطرح موسیقی افغانستان نشان از احترام ما به موسیقی و هنر افغانستان است تصریح کرد: هنر موسیقی می‌تواند شعر را در فضای کشور گسترش دهد و مهم‌ترین ابزاری است که می‌تواند هم‌زبانی و همکلامی را بین مردم ایران و افغانستان بیشتر کند. 

چرا به موسیقی نیاز داریم؟ 
در این مراسم که اجرای آن را زینب بیات، شاعر و مجری افغانستانی بر عهده داشت، سید ابوطالب مظفری، چهره سرشناس شعر و ادب افغانستان با طرح این پرسش که چرا به موسیقی نیاز داریم و وضعیت موسیقی در افغانستان چگونه است، گفت: ابوسعید ابوالخیر عارف بزرگ در یک رباعی گفته است:
سر تا سر دشت خاوران سنگی نیست
 کز خون دل و دیده برو رنگی نیست
در هیچ زمین و هیچ فرسنگی نیست 
کز دست غمت نشسته دلتنگی نیست
و این رباعی زیبا انگار وضعیت خراسان بزرگ را در طول تاریخ پر فراز و نشیب این سرزمین بازگو می‌کند و وقتی ما به تاریخ نگاه می‌کنیم می‌بینیم خراسان بزرگ جغرافیای درد‌ها، رنج‌ها، جنگ‌ها و خون‌ریزی‌های فراوانی بوده است. 
مظفری با بیان اینکه انگار این رباعی پیشگویی وضعیت خراسان پس از ابوسعید بوده است، افزود: این وضعیت خونین و اندوهبار خراسان موجب شده است که نمود آن را در شعر شاعران و موسیقی موسیقیدانان این سرزمین ببینیم از این رو است که وقتی به موسیقی خراسان بزرگ نگاه می‌کنیم، اندوه و شکایت را در این موسیقی فراوان می‌بینیم.
این شاعر سرشناس افغانستانی در بخش دیگری از گفته‌هایش با بیان اینکه حال این پرسش پیش می‌آید که با این همه اندوه چه باید کرد، افزود: مولانا که خود از همین خطه برخاسته، فرموده است: وقتی توانایی و قدرت تمام عیار برای برخورد با رنج و اندوه فراوان و تغییر دادن جهان پیرامون خود را ندارید باید سازوکاری تعریف کنید که شاد باشید و این شادی با عشق و مهر ورزیدن با دیگران شکل می‌گیرد که می‌تواند شادی‌آفرین برای خود شخص و دیگران باشد و چون نیازمند شادی هستیم به تبع آن به موسیقی هم نیازمندیم. مظفری در بخش دیگری از گفته‌های خود با اشاره به وضعیت اهالی موسیقی و بخشی از هنرمندان افغانستانی افزود: تعداد بالای استادانی که در این سال‌ها از افغانستان آواره شده‌اند نشان از وضعیت موسیقی در کشورمان دارد و جا دارد بیش از پیش حواسمان به این استادان و هنرمندان در غربت باشد. 

توجه به شعر و ادبیات 
دیگر سخنران مراسم بزرگداشت استاد محمدحسین سرآهنگ از بزرگ‌ترین چهره‌های موسیقی کلاسیک افغانستان، محمدکاظم کاظمی بود که با برشمردن ویژگی موسیقی استاد سرآهنگ گفت: یکی از وجوه مهم کار استاد سرآهنگ در موسیقی افغانستان انتخاب شعر است و اگر نگاهی به شعر‌هایی که او خوانده است بیندازیم درمی‌یابیم استاد در انتخاب شعر بسیار توانا بوده است؛ چه شعر‌هایی که از شاعران گذشته می‌خواند و چه در انتخاب شعر شاعران معاصر. وی با بیان اینکه گاهی خوانندگانی را می‌بینیم که صدای بسیار خوبی دارند اما شعری که برای خواندن انتخاب کرده‌اند شعر متوسطی است، افزود: خود استاد درباره انتخاب شعر گفته است، من در محفلی در کابل برنامه اجرا می‌کردم که پس از برنامه یکی از ادیبان به نام عبدالحمید اسیر معروف به قندی آقا به من گفت چه قدر آوازخوان توانایی هستی اما حیف است، با ادبیات بیشتر آشنا نباشی و اشعار خوبی انتخاب نکنی. کاظمی افزود: در آن جلسه قندی آقا به استاد پیشنهاد می‌دهد نزد او برود و از او ادبیات یاد بگیرد و همین اتفاق هم می‌افتد و شاگرد قندی آقا در زمینه ادبیات می‌شود. وی با بیان اینکه قندی آقا با شعر بیدل بسیار آشنا بوده است تصریح کرد: او سرآهنگ را با اشعار بیدل آشنا می‌کند و چنین می‌شود که بخش عمده اشعاری که سرآهنگ خوانده، غزل‌هایی است که از بیدل انتخاب کرده است. 

آشنایی سرآهنگ با بیدل
کاظمی در بخش دیگری از گفته‌های خود با اشاره به پرداختن استاد سرآهنگ به شعر بیدل گفت: استاد سرآهنگ بیش از هر خواننده‌ای به اشعار بیدل توجه نشان داده است و می‌توان گفت او سهم بزرگی در معرفی بیدل به جامعه فرهنگی افغانستان و ایران داشته است؛ چرا که هیچ خواننده‌ای در این جغرافیای تاریخی و فرهنگی به اندازه استاد سرآهنگ غزل بیدل نخوانده است و نباید از این کار بزرگ او غفلت کرد.  صاحب کتاب «روزنه» در بخش دیگری از صحبت‌های خود با اشاره به بداهه‌خوانی‌ها و استفاده از ابیات در بین غزل اصلی که در افغانستان خوانده می‌شود گفت: این رسمی است که در موسیقی افغانستان وجود دارد و حاصل کار را جالب‌تر می‌کند و این چیزی است که در کار‌های استاد سرآهنگ زیاد دیده می‌شود. کاظمی در پایان گفته‌های خود به حافظه خوب استاد سرآهنگ اشاره کرد و تأکید کرد: استاد حافظه پربار و سرشاری داشت که این نیز بخش دیگری از شخصیت هنری او است که جای تأمل دارد. 
بخش دیگر این مراسم پیام تصویری الطاف حسین سرآهنگ فرزند استاد سرآهنگ از کانادا بود که با قدردانی از برگزار‌کنندگان مراسم آرزو کرد سال آینده بتواند در برنامه شرکت کند. 
پایان‌بخش مراسم بزرگداشت چهره مطرح موسیقی کلاسیک افغانستان که با استقبال خیره‌کننده دوستداران استاد در مشهد همراه بود تجلیل از چهره‌های هنری افغانستان و همچنین اجرای موسیقی توسط استادان موسیقی افغانستانی بود.

خبرنگار: عباسعلی سپاهی یونسی

برچسب ها :
ارسال دیدگاه