PDF

آیا گویندگان خبر ناشنوایان مورد تأیید هستند؟

پرسشی از مدیرعامل انجمن ملی زبان اشاره ایران

آیا گویندگان خبر ناشنوایان مورد تأیید هستند؟

گنجینه لغات یک دانش‌آموز شنوای کلاس اول تقریباً 2هزارو500 کلمه است اما گنجینه لغات کودک آسیب‌دیده شنوایی 400 تا 500 کلمه است، آن هم اگر دوره‌های آموزش پیش از دبستان ناشنوایان را گذرانده باشد.


دکتر مهدیه مهدویان، مدیرعامل انجمن ملی زبان اشاره ایران با اشاره به درک ضعیف کودک ناشنوا از مفاهیم انتزاعی به قدس آنلاین 
می گوید: هر چه آموزش برای او ملموس‌تر باشد برایش قابل درک‌تر است. به عنوان مثال مفاهیمی چون عشق، محبت و ایثار را باید با یکسری حرکات، مفاهیم و کلمات برای این کودک توضیح دهیم.

استفاده از سمعک و کاشت حلزون از چند سالگی؟
مدیرعامل انجمن ملی زبان اشاره ایران با اشاره به تشخیص مشکل شنوایی در دوران جنینی می‌گوید: مشکلات شنوایی را حتی در دوران جنینی هم می‌توان تشخیص داد. معمولاً پس از تولد نوزاد با تست ادیوگرام، کم‌شنوایی و ناشنوایی قابل تشخیص است. اگر مشخص شود کودک آسیب شنوایی دارد، آموزش‌هایی برای والدین ارائه می‌دهیم. به کودکی که ناشنوایی عصبی دارد یعنی در مرحله حلزونی بخش اعصاب گوشش مشکل دارد نمی‌توانیم سمعک بدهیم اما کودکی که  ناشنوایی انتقالی دارد و در گوش میانی مشکل دارد می‌تواند از سمعک استفاده کند.
مهدویان ادامه می‌دهد: بچه‌های گروه اول معمولاً با شرایط خاصی انتخاب می‌شوند تا زیر سه سالگی عمل کاشت حلزونی برایشان انجام شود و الکترودی را که قرار است اعصاب را به مغز منتقل کند با یک وسیله جانبی توان‌بخشی کار می‌گذارند که این وسیله، کار رساندن اصوات را به مغز انجام می‌دهد.
پس از کاشت حلزون باید دست‌کم 200ساعت یا 100 جلسه دو ساعته گفتار درمانی انجام شود تا کودک بتواند از نظر تلفظ، کلام و تطبیق با حلزون کاشته شده، آماده شود.

آیا گویندگان خبر ناشنوایان مورد تأیید هستند؟
مهدویان در پاسخ به اظهاراتی درخصوص مورد تأیید نبودن گویندگان خبر ناشنوایان در صداوسیما و اینکه برخی ناشنوایان متوجه زبان اشاره گویندگان خبر نمی‌شوند، عنوان می‌کند: در واقع همه گویندگان خبر ناشنوایان، زبان اشاره را از انجمن ملی زبان اشاره ایران یاد گرفته‌اند و مورد تأیید انجمن هستند. 
وی برای توضیح بیشتر می‌گوید: ما دو نوع زبان داریم؛ یکی زبان محاوره و دیگری زبان نوشتاری. در واقع مترجمان ما مطالب کتابی را به زبان اشاره برمی‌گردانند. در زبان اشاره ایرانی برخی حروف مثل حروف اضافه یا یک‌سری از حرکات وجود ندارد و از یک جمله خلاصه شده که معنا را برساند استفاده می‌کنیم. 
اما زمانی که در یک محل رسمی مثل تلویزیون که دارد مطلبی خوانده می‌شود زبان نوشتاری بیان می‌شود، اشارات، اشاراتی است که دقیقاً از سوی انجمن ملی تأیید شده است. 
مترجمان ما در گویندگی اخبار ملزم هستند فعل و حروف اضافه مثل از، در و... را در گویش اخبار بیان کنند تا اخبار برای ناشنوایان قابل فهم باشد.گویندگان اخبار کاملاً به زبان اشاره مسلط هستند اما بهتر است هماهنگی‌هایی با رئیس انجمن ملی زبان اشاره ایران نیز داشته باشند تا یک‌سری کارگاه‌های به‌روزرسانی و دانش‌افزایی برای آن‌ها برگزار شود.

خبرنگار: عفت زارع

برچسب ها :
ارسال دیدگاه